
فروید کتابی به نام توتم و تابو دارد که در آن زندگی مردم ابتدایی را تحلیل میکند(1)،و داستانی را برای پیدایش ادیان مطرح میکند. پریچارد این نظریه را داستان محض و «قصه پریان» مینامد(2) . به نظر فروید، انسان ابتدایی،در رمهی آغازین زندگی میکرد. این رمه تشکیل میشد از نری مسلط که پدر بود و تعدادی از مادهها را در انحصار خود داشت. این پدر نیرومند، پسران خود را از مادهها دور نگه میداشت. روزی این پسران متحد شده پدر مسلط را کشتند و سپس آن را خوردند. دلیل این آدم خواری به نظر فروید این بود که آنها اعتقاد داشتند با خوردن قربانی، نیرو و قدرت او را به دست میآورند.
بعد از مدتی، آنها از عمل خویش پیشیمان شدند و برای جبران و کفاره عمل خویش دو ممنوعیت را ابداع کردند: یکی این که نمادی به صورت یک نوع حیوان را به جای پدر گذاشتند؛ این نماد همان «توتم» است. برادران خوردن حیوان توتمی را حرام اعلام کردند، و دیگر این که ازدواج درون گروهی را حرام کردند و با تحریم مادههای آزاد شده بر خود، از ثمرات پیروزیشان ...
ادامه مطلب












فروید را به عنوان روانکاوی میشناسیم که سیطره اندیشهاش، بهرغم مخالفتهایی که با تئوریهای او شده، بر سیر تفکر مدرن انکارناپذیر است. اما آیا فروید صرفا یک روانکاو بود؟ بله! ولی روانکاوی که میتوانست از اعصاب و روان بدن انسان فراتر رود و اعصاب و روان جامعه را نیز بکاود و تحلیل کند. او بهویژه در کتابهای آسیبشناسی روانی زندگی روزمره(1) و نیز ناخوشایندیهای فرهنگ(2)، نشان داده است که دنیای اندیشه او محصور در اجسام انسانها نیست بلکه او دغدغههای دیگری نیز دارد که میتواند در مقام همان دکتر فروید روانکاو، به آنها بپردازد و بگذرد. در این یادداشت کوتاه، بر آنم تا به یکی از این موارد اشاره کنم. در ناخوشایندیهای فرهنگ، فروید به تحلیل روانشناختی دیدگاه کمونیستها مبنیبر لغو مالکیت خصوصی میپردازد. 


نویسنده: زیگموند فروید











