(تصویر: میرچیا الیاده)
بگذارید از ابتدا روشن کنم: این کتاب، درآمدی بر اسطوره نیست، بلکه رویکردها را به اسطوره، در محدودهی نظریههای مدرن، معرفی میکند. نظریههای اسطوره، که شاید به قدمت خود اسطورهها باشند، بی شک به دوران پیشسقراطی برمیگردند، اما تنها در عصر مدرن ـ بهخصوص، تنها از نیمهی دوم سدهی نوزدهم ـ ادعای علمی بودن دارند. این از آن رواست که تنها از آن زمان بهبعد رشتههای تخصصی، چون علوم اجتماعی بهوجود میآیند و عرضه کردن نظریههای بهراستی علمی را در مورد اسطوره پی میگیرند. بعضی از نظریههای علمی شاید همتاهای قدیمتری داشتهباشند، اما نظریهپردازی علمی با نظریهپردازی قدیمتر متفاوت است. در حالی که اسطوره نظریهپردازی گذشته، بیشتر متکی بر حدس و تجرید بود، نظریهپردازی علمی بر اساس اطلاعات جمعآوریشده است. تفاوتهائی که جون بیاتی ، انسانشناس، جمعبندی کردهاست، شامل علوم اجتماعی دیگر نیز میشود:
برای خواندن این مطلب در اینجا کلیک کنید.
نمود و نماد وجهي از باورهاي ديني دوران باستان بودند، اما اين باور به شكلي هنري بيان ميگرديد. به عبارت ديگر اساطير يونان باستان را ميتوان مظهر حيات هنري يونانيان انگاشت. اما با ظهور فلسفه افلاطوني اين رويكرد در معرض پرسش و زوال قرار گرفت و اين دگرگوني اساسي در ساخت، بنياد و برداشت اساطيري پديد آمد. در اين دوران، فلسفه باورهاي سنتي و كهن و آداب و عادات رايج را دچار تزلزل ساخت و عقل فلسفي ديگر عقلي بود كه كاملاً صبغهايي ناسوتي يافته بود. به قول نيچه در اين دوران خدايان المپ از آسمان به زمين .........
ءاستوريا در چند معناي پرستش پژوهش خبر و داستان وتاريخ
نمود و نماد وجهي از باورهاي ديني دوران باستان بودند، اما اين باور به شكلي هنري بيان ميگرديد. به عبارت ديگر اساطير يونان باستان را ميتوان مظهر حيات هنري يونانيان انگاشت. اما با ظهور فلسفه افلاطوني اين رويكرد در معرض پرسش و زوال قرار گرفت و اين دگرگوني اساسي در ساخت، بنياد و برداشت اساطيري پديد آمد. در اين دوران، فلسفه باورهاي سنتي و كهن و آداب و عادات رايج را دچار تزلزل ساخت و عقل فلسفي ديگر عقلي بود كه كاملاً صبغهايي ناسوتي يافته بود. به قول نيچه در اين دوران خدايان المپ از آسمان به زمين كشانده .............