روانشناسی تحلیلی بود.
او معتقد بود که انگیزش را باید به عنوان یک انرژی خلاق و کلی زندگی بشناسیم.زیستمایه ای که میتوان در مسیرهای مختلف سرمایه گزاری کرد و در اشکال مختلف و گوناگونی فرض کرداو برای این زیستمایه دو مسیر اصلی را نام برده:درون گرایی یا به سمت درون(به اقلیم خیال و افکار ناخوداگاه) برون گرایی یا به یسم بیرون(به دنیای افراد و موضوعات
گوشه ای از سخنان وی:۱-بدون بازی یا تخیل هیچ اثر خلاقاته ای به وجود نمی اید
۲-کفشی که به پای کسی اندازه است پای دیگری را میزند
۳-دانش تنها متکی بر حقیقت نیست.بلکه بر اشتباهات نیز اتکا دارد
۴-انسان مادامی که در حال گذر از میان جرینات بی نظم زندگی است بدون
مشکل نیست...........
لازم به ذکر است که بگویم این روانشناس نظریات گوناگونی دارد که همه انها امروز ثابت شده اند و هنوز هم دانشمندان زیادی در باره ی وی تحقیق میکنند. و این سخنان را روانشناسی یونگ می نامند.
