به طور اجمال مي توان شامانيسم را نوعي سحر و جادوي ابتدايي و روش بدوي مداواي بيماران و تاثيرگذاري در حوادث به كمك اجنه و ارواح و موجودات غير عادي ذهني بيان كرد كه در جوامع آركائيك معمول بوده است و هنوز هم در اقوامي كه فرهنگ بدوي خود را حفظ كرده اند و يا در شرايط ابتدايي بسر مي برند ديده مي شود .
با توجه به شرايط و آدابي كه براي شامان شدن ذكر ميشود ، در مي يابيم كه شباهت نسبي زيادي بين طرز تفكر شامانها و پيروان مذاهب اسراري و رموزي و حتي ميستي سيزم و تصوف پيش رفته وجود دارد ، بخصوص اگر در نظر گيريم كه شامانيسم در بين اقوام بدوي عصر پارينه سنگي شكل گرفته است و مذاهب راز گرايي در جوامع متمدن و اهل دانش و فلسفه .
از جمع آداب و شعائري كه مي توان در فهرستي خلاصه نمود عبارتند از :
1. مردن و زنده شدن واقعي (حادثه اي).
2. مردن و زنده شدن وهمي (ذهني و سوبژكتيو) كه مهم ترين شكل آن قطعه قطعه شدن و دوباره كامل شدن خلسه اي است .
3. فراخوانده شدن توسط ارواح و متبرك و مقدس شدن .
4. بردن داوطلب به آسمان و تعليم او ، فرو كردن بلورهاي مختلف در بدن و كسب قدرت شاماني .
5. تقديم قرباني و هديه و فديه به ارواح و آداب مقدماتي چون شست و شو و رقص و ...
6. تحمل درد و محروميت و قبول انزوا و رياضت .
7. جنون جواني و خود درماني .
8. خريداري حق شاماني .
9. تعليم و آموزش .
10. استعدادهاي شخصي.
