The Painted Veil
کارگردان: جان کوران. فيلمنامه: ران نايسوارنر بر اساس داستاني از سامرست موام. موسيقي: الکساندر دسپليت. مدير فيلمبرداري: استوارت درايبرگ. تدوين: الکساندر د فرانچيزي. طراح صحنه: پيتا لاوسون. بازيگران: نائومي واتس[کيتي فين]، ادوارد نورتون[والتر فين]، ليو شرايبر[چارلي تاونزند]، توبي چونز[ويدينگتن]، جوليت هاولند[دروتي تاونزند]، انتوني وونگ چائو سانگ[سرهنگ يو]، زوئه تلفورد[لئونا]. ١٢٥ دقيقه. محصول ٢٠٠٦ آمريکا، چين.
دهه ١٩٢٠، انگلستان. کيتي پس از ازدواجي کم و بيش ناخواسته با دکتر والتر فين زندگي بي هيجان و کسالت آوري را مي گذراند. اما آشنايي وي با دکتر چارلي تاونزند و جرقه عشق در اولين نگاه رنگي تازه به زندگي وي مي دهد. ولي اين دوره خوش و کوتاه با دريافت اين نکته که والتر از رابطه ميان آنها با خبر شده، و خودداري چارلي از ازدواج با وي به پايان مي رسد. والتر که از رفتار همسرش آزرده شده، قصد دارد تا از او انتقام بگيرد. اما اين کار را به شيوه اي معمول انجام نداده، بلکه کيتي را با خود به محل ماموريتش، دهکده اي در چين مي برد. جايي که شيوع وبا زندگي اهالي را دچار مخاطره کرده است...
چرا بايد ديد؟
داستان عاشقانه زوجي انگليسي[دکتري از طبقه متوسط و زني از طبقه اشراف] از آن جناس پارچه هاي مخصوصي است که مي توان پرده اي پر نقش و نگار از آن دوخت، اما يقيناً اين کار بايد از سوي دوزنده اي ماهر چون سامرست موام انجام گيرد که با مهارت کوک هاي ريز و درشتي به اينجا و آنجا قماش زده و بر جذابيت آن بيفزايد. نه اين که با برش هاي غلط گل هاي پارچه گران قيمت را به شکلي ناموزون در کنار هم بريده و بدوزد. پرده مصور برگردان ٢٠ ميليون دلاري جان کوران از قصه موام يکي از اين نمونه هاست که برش و دوخت غلط زيبايي قماش را نيز زايل کرده است. کوران در ١٩٩٦ با Down Rusty Dow وارد سينما شد و توانست با همين اولين فيلم خود توجه منتقدان و داوران جشنواره هاي مهمي را به خود جلب کند. دو فيلم بعدي او ستايش و ما ديگر اينجا زندگي نمي کنيم بارقه اي ضعيف از درخشش اوليه او با خود داشتند و با وجود بهره مندي از بودجه و بازيگراني قوي توفيق فيلم اول را تکرار نکردند. پرده مصور نقطه نهايي اين شکست است که با وجود تمامي عوامل موفيقت-از بازيگراني با استعداد، قصه اي زيبا، لوکيشن هايي سحرانگيز و بودجه اي معقول- فيلمي خسته کننده و ديرهنگام از کار درآمده است. حتي داشتن حادثه اي تاريخي و مهم چون انقلاب در پس زمينه نيز نتوانسته تحرکي به فيلم بخشيده و آن را از افتادن به ورطه نگاه عوام زده و استعمارگرانه به شرق دور کند.
پرده مصور به عنوان يک داستانه عاشقانه که حول محور کشف علاقه راستين دو زوج به يکديگر در کوران حوادث مرگ آفرين مي گذرد، مي توانست مانند قصه موام به اين پرسش بهاي بيشتري بدهد: آيا زندگي ارزش آن را دارد تا براي خريد يک خوشي کوتاه، هزينه گزاف پرداخت کرد؟ آيا عشقي که عموماً حداکثر سه سال طول مي کشد، ارزش اين همه تلاش را دارد؟
اما فيلم کوران انگار براي نمايش در روز والنتاين طراحي شده تا موضوعاتي پيش پا افتاده مانند صداقت، وفاداري يا خيانت را در قالب فيلمي کند و خسته کننده به نمايش بگذارد. آيا اين که چه کسي در پايان مقصر است و بايد عذرخواهي کند سوالي است غلط که توسط فيلمنامه نويس و کارگردان طرح مي شود و جواب هاي غلطي هم مي گيرد. پرده مصور براي دادن پاسخ درست به نقش عشق در زندگي انسان ها و تغييراتي که در آنان به وجود مي آورد، نمونه خوبي نيست، چون نه عاشقانه است و نه قانع کننده!
ژانر: درام، عاشقانه.
