مثبت من

خصوصيات سلامت روان از ديدگاه مازلو:

1.       ادراك صحيح واقعيت 

كساني كه از سلامتي كامل بر خوردارند، از موضوعات واشخاص دنياي پيرامون خود شناخت عيني دارند. مزلو مي نويسد : انسان روان نژند از لحاظ عاطفي بيمار نيست. بلكه شيوه شناخت او نادرست است.

(براي درك بهتر اينكه آدمها ي معمولي تا چه حد ادراكشان از واقعيت غير عيني است مي توانيد به كتب ذيل رجوع كنيد:

structure of magic , R. Bandler and J. Grinder

از احساس بد به احساس خوب ، دكتر برنز، ترجمه قرچه داغي )

2.       پذيرش كلي طبيعت خود و ديگران و خويشتن 

مازلو مي گويد: “كسي از خيس بودن آب، از سختي صخره ، يا از سبزي درخت شكايت نمي كند.“

در برابر نقاط ضعف نوع بشر شكيبا هستند و خودشان را در پسنقابها و نقشهاي اجتماعي پنهان نمي كنند.

3.       خود انگيختگي، سادگي و طبيعي بودن 

4.       توجه به مسائل بيرون از خويشتن

سرشار از حس وظيفه شناسي شديد، به كارشان عشق مي ورزند. اينها براي پول، شهرت و قدرت دست به كار نمي زنند بلكه كار فرانيازهايشان را برآورده مي كند

5.       نياز به خلوت و استقلال 

نباز شديدي به خلوت گزيني و تنهايي دارند. با آنكه از تماس با ديگران پرهيز نمي كنند ظاهرا به ديگران نيازي ندارند. براي كسب رضايت به ديگران متكي نيستند.

6.       كنش مستقل 

خودكفا هستند و استقلال شديدشان ، آنها را در برابر بحرانها و محروميتها مقاوم و آسيب ناپذير مي كند.

7.       تازگي مداوم تجربه هاي زندگي

مي توانند تجربه هايي چون غروب آفتاب ، شنيدن سمفوني و…. را به عنوان چيزي تازه بستايند. مزلو ياد آوري مي كند هيچ كدام از افراد فوق كه مورد آزمون او بوده اند از رفتن به مهماني و باشگاههاي شبانه يا دستيابي به پول فراوان چنين احساسي نداشته اند بلكه اغلب تجربه هاي شادماني انگيزشان كوچك و جزيي، فعاليتهاي روزانه و رويدادهايي بوده است كه ديگران حتي شايد متوجه آنها نشوند.

8.       تجربه هاي عارفانه يا اوج: 

وجد و سرور و حيرتي عميق و چيره گر نظير تجربه هاي ژرف ديني را تجربه مي كنند. خود ،از اين تجربه هاي اوج كه مزلو آن را در همه موضوعهاي آزمون سالمش مشترك ديده است، استعلا مي يابد و شخص احساس قدرت، اعتماد به نفس و قاطعيتي مي كند كه گويي چيزي نيست كه نتواند انجام دهد يا بدان تبديل شود.

فرد سالم شايد هر روزه به تجربه اوج دست يابد.

مزلو افراد فوق را به دو دسته تقسيم مي كند كساني كه تجربه اوج زيادي دارند (اوجمندان) و كساني كه تجربه اوج آنها كمتر است (نا اوجمندان) . نا اوجمندان اهل عملند به طرز موثري با دنياي واقعي رابطه متقابل دارند. اوجمندان بيشتر در قلمروي هستي زندگي مي كنند به وضوح از انگيزش والاتري برخوردارند… گرايششان بيشتر عارفانه، شاعرانه و ديني است . اين افراد چه بسا از نظر ديگران مقدس جلوه كنند. آلدوس هاكسلي ( فيلسوف متاله ) آلبرت شوايتزر و آلبرت شوايتزر نمونه هاي اين سطح عاليتر روان از ديد مزلو هستند.

9.       نوعدوستي

نسبت به تمام انسانها عميقا احساس همدلي و محبت دارند و آماده كمك به بشريتند.

البته آنها نسبت به همه احساس نزديكي نمي كنند چون از جهات مهمي با اشخاص عادي تفاوت دارند. اينها چه بسا از رفتار احمقانه ، حقير و ظالمانه ديگران افسرده يا خشمگين شوند اما زود مي فهمند و مي بخشند.

10.    روابط متقابل با ديگران 

روابط انها استوارتر از روابط اشخاص عادي است اما از لحاظ تعداد كمتر است.

11.    ساختار خوي مردمگرا 

در برابر همه مردم صرف نظر از طبقه اجتماعي، سطح تحصيلات ، وابستگي سياسي يا ديني و نژاد و رنگ آنها بردبار و شكيبا يند . در برابر كساني كه هوش يا تحصيلات كمتري دارند خود را نمي كيرند و آماده آموختن هستند.

12.    تمايز ميان وسيله و هدف، خير و شر 

داراي معيارهاي اخلاقي مشخص هستند

13.    حس طنز مهربانانه 

چهار نوع طنز وجود دارد: خصمانه ، برتري طلبي ( تحقير ديگران) ، عصيان در مقابل قدرت ( ناشي از وقاحت يا وضعيت اديپي) فيلسوفانه (طنز آموزنده كه علاوه بر خنداندن نكته اي در آن است ) و به جاي خنده ، تبسم و سر تكان دادني حاكي از فهم به دنبال دارد.

طنز انسانهاي سالم از نوع چهارم است. افراد عادي اين افراد را چندان دلپذير نمي يابند و با شكفتي از اينكه اين افراد چرا اينقدر افسرده و جدي هستند ميل به دوري از آنها دارند.

14.    آفرينندگي 

15.    مقاومت در برابر فرهنگ پذيري

در برابر فشارهاي اجتماعي جهت همرنگي با جماعت مقاومت مي كنند.