در نقد های معطوف به کتاب در اساس به ارزشهای اصلی کتاب صرف نظر از نسبت آن با نیاز های خاص کودکان پرداخته میشود اما نقد هایی که توجه به کودک دارند بیشتر متمرکز به این موضوع است که مخاطب کتابهای کودکان چه کسانی هستند و بنا به ویژگیهای سنی و ذهنی از کتاب معین چه بهره ای می برند.
در ادبیات تفننی ایجاد حظ و سر گرمی هدف اصلی محسوب می شود.
هدف اصلی ادبیات به طور کلی گسترش افق دید و حساسیت بشر است و آثار خوب را نسبت به داشتن یا نداشتن این کیفیات باید سنجید.
نویسنده ای که برای کودکان قلم به دست می گیرد از همان ابتدا محدودیتهایی را برای آ فرینش خود در نظر گرفته است . او باید برای کودکان گروه سنی خاص بنویسد . بنا بر این در انتخاب موضوع داستان و سبک نوشتار آزادی کامل ندارد .او باید رغبتها و ذوقیات گروه سنی مخاطب را در نظر بگیرد . باید با مختصات ذهنی کودکان و مقتضیات ذهنی آنها آشنا باشد .در انتخاب واژگان اثر باید اصولی را به تناسب سن مخاطب رعایت کند.خلاصه نوشتن برای کودکان خود قبول نوعی التزام است.
وقتی یک اثر ادبی اثر قابل قبولی است که در درخه اول برای خواننده سر شار از لذت و سرچشمه خرسندی باشد . بنا بر این اگربرای ادبیات کودک دنبال یک هدف عام باشیم میتوان خوشنود و خرسند کردن را هدف اصلی ادبیات کودک بدانیم.
به تعبیری با توجه به این نگرش کودک را می توان به گیاهی تشبیه کرد که تمام خصایل آن در بذر به حالت پنهان وجود دارد . در مراحل رشد به تدریج از حالت پنهان به صورت آشکار در می آید . به همان سان که بذر برای بروز دادن خصایل خود به شرایط مساعد بیرونی نیاز دارد کودک نیز برای شکوفا کردن خصایل درونی به محیط اجتماعی و تربیتی مناسب نیاز دارد .
تفکیک دانش از نظر پیاژه:
1- دانش فیزیکی 2- دانش ریاضی 3- دانش اجتماعی
دانش فیزیکی عبارت است از :اطلاعات مربوط به خواص فیزیکی اشیا مثل اندازه بافت وزن و ...... کودک این دانش را با عمل بر اشیا مثل لمس کردن پرت کردن شکستن و ریختن به دست میاورد نه با شنیدن و خواندن .
دانش ریاضی عبارت است از : طریق اندیشیدن در باره تجربه ها که به دست می آید . در اینجا ذهن کودک بر شیئ بیرونی عمل می کند اگر مورد پیش را به اکتشاف تشبیه کنیم این مورد به اختراع شباهت دارد .
دانش اجتماعی : دانشی است در باره گروههای اجتماعی و فرهنگی که از طریق میثاقها با یکدیگر به توافق رسیده و با هم پیوند برقرار کرده اند . قوائد قوانین ارزشها وزبان از جمله این دانشهاست . – اصول اخلاقی
مراحل رشد چهار گانه کودک
1- مرحله حسی حرکتی :این مرحله از تولد تا دو سالگی را در بر می گیرد . در این مرحله رفتار در درجه اول حرکتی است. کودک در این مرحله هنوز برای حوادث پیوندی درونی تشخیص نمی دهدو نمیتواند به تعقل بپردازد .
2- مرحله پیش عملیاتی :این مرحله از دو سالگی تا هفت سالگی سن کودک را در بر میگیرد .در این مرحله رشد عقلی سرعت میگیرد اما تعقل هنوز از نوع تعقل پیش منطقی است.
3- مرحله عملیات عینی: این مرحله از حدود هفت سالگی شروع می شود و تا حدود یازده سالگی ادامه می یابد . در این مرحله نیز هنوز بچه ها از طریق تجربه عینی و انضمامی از جمله مواجهه با اشکال هنری بهتر فرا می گیرد .
4- مرحله عملیات صوری : این مرحله حدود یازده تا پانزده سالگی را در یر می گیرد . در این مرحله تعقل یا به عبارتی تعقل منطقی پیدا می شود .در این مرحله به تدریج ذهن کودک توانایی درک مفاهیم انتزاعی را کسب می کند.
