مثبت من

"ویکتور فرانکل" نویسنده و دکترای بیماری های روانی و رئیس بخش اعصاب بیمارستان روشیلیدون در سال 1942 به دست نازی ها اسیر شد . در مدت اسارت پدر، همسر و برادرش به طرز فجیعی کشته شدند و تمامی خانواده جز خواهرش در اردوها از بین رفتند...

او گهگاهی از بیماران خود می پرسید:

"چرا خود را نمی کشید؟"

و از این پاسخ ها راهی برای درمان بیماران خود پیدا می کرد.بافتن این رشته های گسیخته در نقشی استوار از معنا و مسولیت، هدف و منظور روشی است که دکتر فرانکل از "اگزیستانسیالیسم تحلیلی" ساخته و آن را "لوگوتراپی" می نامد.

خود فرانکل در تعریف لوگوتراپی چنین می گوید:

"نخست باید بگویم چرا من به نظریه خود نام"لوگوتراپی" داده ام. "لوگوس"واژه ای است یونانی که معنا را می رساند. لوگوتراپی که بعضی از نویسندگان کارشناس آن را مکتب سوم روان درمانی وین نام نهاده اند، بر پایه معنای هستی آدمی و تلاش فرد برای رسیدن به این معنا استوار است. بنابر اصول لوگوتراپی تلاش برای جستن معنایی در زندگی اولین نیروی محرکه و انگیزنده هر فرد است. به این دلیل است که من با مقایسه با لذت خواهی که بر پایه ی روان کاوی "فروید" است و نیروخواهی که بر پایه ی روان شناسی "آدلر" است، به این تئوری "معنا خواهی" نام داده ام."

در کتاب "انسان در جستجوی معنی"* فرانکل ابتدا وضعیت خود را در اردوگاه ترسیم می کند . تصویری که به واقع تکان دهنده است و در بخش دوم مفهوم اساسی لوگوتراپی توضیح داده می شود.

در پیش در آمدی که دکتر" آلپورت" استاد دانشگاه هاروارد بر این کتاب نوشته می خوانید:

"از این سرگذشت خواننده درس بسیاری می گیرد. می بیند وقتی چیزی برای از دست دادن به جز این زندگی لخت و عور و مسخره ندارد چه خواهد کرد."

اگر تا حالا این کتاب کم حجم اما پر محتوا را نخوانده اید حتماً این کار را بکنید و یک بار دیگر جدی بگیرید:

"چرا خودتان را نمی کشید؟"

*: انسان در جستجوی معنی/نوشته ی ویکتور فرانکل

     / ترجمه ی اکبر معارفی/انتشارات دانشگاه تهران