یه مدتی هست که قسمت میشه میرم جلسات قرآن و انسان معاصر دکتر کدیور ۲ تا اتفاق افتاد که حسابی منو جا به جا کرد اولی جلسه مربوط به " یاری خداوند " بود حسابی جالب بود که انسان باید چگونه باشد که تا یاری خداوند شامل حال او بشود خلاصه اش این میشد که باید شما دین خدا و خلق خدا را یاری برسانید تا مورد یاری پروردگار قرار بگیرید اولش جا خوردم یاری دین خدا این یکی برام نا مفهوم بود ولی بحث که رفت جلو دیدم منظور همان رعایت کردن مسائل دینی است نماز حج و نگفتن دروغ ریا و ..... ومردم هم که راه انداختن مشکل خلق الله دومی هم بحث " نماز " بود در قرآن که تاکید بر آن چندین برابر بقیه مناسک دینی بود و کلی خجات کشیدم که نماز صبحای من اکثرا قضا میشه یه جورایی همچین دو دوتا چهار تایی عقلم قانع شد برای همینه که تازگیها تو تمرینم با همه سختیش صبح ها بیدار باشم حتما.
سخنرانی دکتر عبدالکریم سروش در مسجد امام صادق تهران ۲۵/۱/۶۸
مهمترین حاجت ما خود خداست. باید او را بخوانیم و بخواهیم. بقیه همه فرع بر این است بریا ما هیچ چیز بالاتر از این نیست که جایی او گریبان ما را بگیرد همین درگیر شدن با او همه مراد , مطلوب و مقصد ماست. فکرش را بکنید که اگر او به ما بی اعتنایی میکرد چه میتوانستیم بکنیم ؟
بـیـخـود شـده ام اما بـیـخود تـر از ایـن خواهـــم
بــا چـشـم تـو میـگویم من مسـت چنین خواهـم
مـن تـخـت نـمـیخـواهـم , مـن تــاج نـمیـخـواهــم
در خــدمتـت افتــاده بـر روی زمـیـن خــواهــــــم
آن یــــار نـــکــوی مــن بگــــــرفـت گـلـوی مــــــن
گفتا که چه میخواهی ؟ گفتم که همین خواهم
