آدولف هیتلر :
" معلمین ما ستمگران مطلق العنانی بودند. به جوانان کمترین محبت و علاقه ای نداشتند. تنها هدف آنها این بود که مغزهای ما را از مطالب چرند و مزخرف پرسازند و ما را به بوزینه های دانشمند چون خود بدل سازند. اگر دانش آموزی کمترین نشانهای از ذوق و ابتکارنشان میداد بیرحمانه زجرش میدادندو آزارش میکردند."
چندین سال پیش که ترم اول دانشگاه بودم این متن رو خوندم برای مرتبه اول زود تو دفترم نوشتمش برام جالب بود یه حس مشترک میان من و هیتلر میان ایران امروز و آلمان دیروز اولش سخت بود باورش که این مطالب مشکلاتی هستند همه گیر و همه جایی و برای همه هم پیش میاد حتی ........
برام سخت بود که میدیدم چگونه به خودمون و به بقیه و به بشریت ظلم میکنیم وقتی همه را میخواهیم با یک مقیاس بسنجیم و محک بزنیم تازه براش دیوان سالاری هم میکنند مدرک پشت مدرک تا شما فقط حفظ کنید طوطی وار تا هر روز تمرین کنید تا نباشید آنچه حقیقتا برایش آمدهاید تا هدفهایتان به آرزوهایتان تبدیل شود و آنچنان گمراه کننده پیش روید تا بقیه را هم تشویق کنید تا زندگی را آرزومندانه نگاه کنند مثل خودشان .........
وافعا سوال دارم زندگی چیست آمدن درس خواندم سربازی کار ازدواج پیری مرگ جوانم کار کنم ازدواج کنم بچه دار بشم بچه هام ازدواج کنند پیر بشم نوه هامو بغل کنم بعدش بمیرم نه نه این برای من خیلی کمه نه من ایتگونه نمیخواهم .
" اما من میخواهم متفاوت باشم
چون دلم میخواهد تجربه کنم
همه آن چیزهائی را که فقط بعضی ها تجربه میکنند"
