« آن كس كه همچون اسب هايي كه سواركاران آنها را رام كرده اند حواس او در حال آرامش است ، آنكس اينگونه به سر حد بزرگي (كمال) رسيده است ، حتا خدايان نيز بر وي رشك مي برند.»
« در دنياي پر از كينه و دشمني ، ما با بيشترين شادماني و بدون داشتن دشمنان به سر مي بريم ، در ميان مردمي كه وجودشان آميخته با دشمني است ما بدون دشمني زيست مي نماييم.»
« در ميان بيماران ما با بيشترين شادماني راستين و درست زندگي مي كنيم ، در ميان مردمِ بيمار ما بدون بيماري به سر مي بريم.»
« در ميان خستگان ما با بيشترين شادماني راستين و درست زندگي مي كنيم ، در ميان مردم خسته ما بدون خستگي به سر مي بريم.»
« ما كه هيچ مال و خواسته اي نداريم با بيشترين شادماني زندگي مي كنيم و همچون خدايان تابناك خوراك ما شادي است.»
« راهبي كه در جايگاهِ تنهايي خانه ساخته بود و روانش كاملا در آرامش به سر مي برد ، خوشبختي برتر از جهان بشري از آنِ خود كرده است. او راستي و درستي (حقيقت) را آشكارا مي بيند.»
============================================
-
برگرفته و برگزيده از كتاب : فروغ خاور
-
داستان زندگاني بودا و آيين او
-
نويسنده : استاد علامه هرمان الدنبرك
-
برگرداننده : بدرالدين كتابي
-
چاپ دوم به سال 1340 خورشيدي
============================================
