امام حسین و چگونگی رسیدن به سرزمین کربلا:
اما حسین در شب یکشنبه ۸ ماه رجب سال ۶۰ هجری قبل از دعوت عمومی حاکم مدینه جهت گرفتن بیعت برای یزید از طرف مدینه به مکه حرکت کرد و به مفاد آیه شریفه:
"آناکه ایمان آوردهاند و هجرت نمودند و در راه خدا با مال و جان هایشان جهاد کردند در نزد خداوند بلند مرتبه ترند و هم ایناند که کامیابند. (توبه/۲۰)"
عمل کرد. در این سفر امام حسین خویشاوندان, فرزندان و برادر زادگان و جمعی از اصحاب را به همراه خود برد.
بدین ترتیب یک حرکت تاریخی مبتنی بر آیات قرآن و مشورت با بزرگان و صاحب نظران کوفه آغاز شد و هنگام خروج از مدینه امام این آیه را تلاوت میکرد:
"پس بیمناک و در حالیکه به هر سو مینگریست از شهر بیرون شد ,گفت پروردگارا مرا از گروه ستمکاران نجات بخش. (قصص/۲۱)"
البته قبل از حرکت امام مسلم بن عقیل را جهت تحقیق به کوفه فرستاده بود و چون کاروان از مدینه به مکه رسید آنحضرت این آیه را تلاوت کرد:
"و چون موسی رو به جانب مدین آورد با خود گفت :امیدوارم پروردگارم مرا به راه راست و نجات از ستمگران هدایت فرماید. (قصص/۲۲)"
اما در میانه مراسم حج به امام حسین خبر دادند ماموران یزید در کمین هستند تا شما را ترور کنند و از این رو امام حج را نیمه کاره گذاشت و مکه را ترک کرد. در میان راه ماموران فرماندار مکه راه او را بستند که بازگردد به کجا میروی؟ چرا از گروه مسلمانان جدا میشوی؟ و امام آنان را کنار زد و در حالیکه راه خود را ادامه میداد تاوت کرد:
"عمل من از آن من و عمل شما از آن شماست, شما از آنچه من میکنم بیزارید و من از آنچه شما میکنید به دور و جدا هستم. (یونس/۴۱)"
امام خبر اعدام پیکش را زمانیکه سپاه حر او را در محاصره داشت دریافت نمود و در حالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود فرمود :
"از مومنان مردانی بر آن پیمانی که بسته بودند تحقق بخشیده اند و بعضی از آنان به تعهد خود عمل کرده اند و برخی از ایشان در انتظارند و به هیچ وجه تبدیلی در پیمان خود نیاورده اند. (احزاب/۲۳)"
وقتی پیک عبید الله زیاد سز زسید و نامهای به حر داد که در آن چنین نوشته شده بود همان جا حسین را در زمین بی آب و علف نگه دار!
ابوالشعاء از یاران امام حسین رو به پیک کرد و پرسید : برای چه کار آمدهای؟ گفت :اطاعت پیشوایم کرده ام.
و ابوالعشاء در پاسخ تلاوت کرد:
"برای آنان پیشوایانی قرار دادیم که آنان را به سوی جهنم دعوت میکنند و در قیامت هیچ یاوری نخواهند داشت. (قصص/۴۱)"
راه کمال و تقوا را باید در پیروی از کتاب خدا و رسولش و عمل به مقتضای آنها جستجو کرد نه با پیگیری اوهام و بدعت ها .
حسین هرگز نگفت : من واسطه میان شما و خدا هستم, بلکه راهی را نشان داد که اگر انسان از آن راه برود میتواند به قرب خدا نایل آید.
اینان که امروزه راه امام حسین را نادیده گرفته و در حسرت سفر به کربلا مانده اند و یا با بپاداری هیئت ها و عزاداریها در حقیقت مودت بین خود را دنبال میکنند شامل این آیه کریمه اند:
"شما غیر از خدا بتها و مظاهری برای خود ساخته اید تا در زندگی دنیا موجب مودت و انسی میان شما باشد. (عنکبوت/۲۵)"
محفلی با نام امام حسین که روضه حسین کشی - محفل پلو و چای - بنام عبادت اما عملا در جهت رتق و فتق های دنیوی! ولی اینگونه مودت ها که از طریق بدعت ها و ترویج خرافات به نام دین حاصل میشود انحراف در دنیا و لعن در اخروی را به همراه خواهد داشت.
"سپس در روز قیامت برخی از شما برخی دیگر را انکار میکنند و برخی از شما برخی دیگر را لعن میفرستند, جایگاهتان آتش است و یاوری هم ندارید. (عنکبوت /۲۵)"
هر ساله ۱۰ شب به دور هم حلقه میزنند یکی بالای منبر رفته و روضه می خواند و بقیه بر سر و سینه می کوبند تصور میکنند این کارها عبادت است. اما این کارها عبادت نیست بلکه بازیچه قرار دادن دین است همانکه قرآن میگوید :
"کسانی را که دین خویش به بازیچه و سرگرمی گرفته اند و زندگانی دنیا فریبشان داده, رها کن. (انعام/۷۰)."
بله به واقع امروز مذهبی ها :
"دینشان را بین خود قطعه قطعه کرده اند و هر دسته ای به آنچه پسندیده اند دلشادند. (مومنون/۵۳)"
امروز که از جای برمی خیزند یا وزنه ای بر میدارند به جای استعانت از خداوند, از علی و حسین مدد میگیرند! سلام و خداحافظی شان یا علی است! در خداحافظی ها میگویند دست علی به همراهت!
یعنی زبانا و عملا نشان میدهند که خدا را فراموش کرده اند و بندگانش را به جای او قرار داده اند و مراسم را بر عبادت ترجیح میدهند!ظهر عاشورا مساجد را خالی و تکایا و مساجد شهر را پر میکنند! و برای بندهای از بنده گان خدا بر سر و سینه میکوبند! کیست که بپرسد اگر قصد تقرب به خدا دارید پس چرا بر طبق فرمان خدا عمل نمیکنید.
اصحاب اما حسین در شب عاشورا با هم گفتگو و خنده و شوخی داشتند حبیب بن مظاهر از بینشان میگفت : من اهل شوخی نیستم ولی اشتیاق به لقاء الله امشب مرا شادمان ساخته است ,این روحیه درست بر عکس روحیه ای است که قرآن در مورد یهودیان تشریح میکند که :
"بگو ای یهودیان اگر تصور دارید که شما امت برجسته و منتخب خدا هستید پس آرزوی مرگ کنید اگر راست میگویید و هرگز آنرا آرزو نمی کنید بدلیل اعمالی که به آن دست زده اید! (جمعه/۶)"
ولی متاسفانه مدعیان امروزی پیروی از امام حسین همان روحیه ای را دارند که قرآن از یهودیان تشریح میکند. امروز آنان که ماگویند پیشوای ما حسین است ,در عمل نشان داده اند در فضائل اخلاقی هیچ شباهتب به حسین ندارند. مردمی لاف زن و گنده گو که راهشان از او جداست ولی امید محشور شدن با او را در سر دارند! در حالیکه قرآن به حضرت ابراهیم میفرماید :
"هر کس از من تبعیت کند ار من است. ابراهیم/۳۶)"
نه هر کس برایم اشک بریزد و عزاداری کند!
ادامه دارد .......
---------------------------------------------------------------------------------------------------
دنبالک :
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (1)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (2)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (3)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (4)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (5)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (۶)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (7)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (8)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (9)
عاشورای دین ,عاشورای مذهب (10)
