مثبت من

در این مقاله کوتاه درصدد توضیح تمام ابعاد اندیشه و زندگی مالینوسکی یا آنچه درباره او گفته اند، نیستم. بلکه مایلم برای آشنایی بیشتر علاقه مندان به انسان شناسی برخی نکات درباره یکی از بنیانگذاران انسان شناسی قرن بیستم را توضیح دهم مالینوسکی هم در زمان حیاتش و هم بعد از آن یک ابژه و سوژه مهم برای بحث های انسان شناسی بوده است. در سال 1957 ریموند فیرث شاگرد و سپس جانشین مالینوسکی در ال. اس. ای با انتشار کتاب «انسان و فرهنگ: ارزیابی از آثار برانیسلاو مالینوسکی» که توسط جمعی از بزرگان انسان شناسی نوشته شده بود، درواقع جریان تازه ای برای بازخوانی اندیشه و زندگی مالینوسکی فراهم کرد. و از آن تاریخ تاکنون انبوه مقالات و کتاب ها درباره مالینوسکی نوشته شده است. خواندن کتاب «مالینوسکی: ادیسه یک انسان شناس» نوشته مایکل یونگ  در 2004 مرا ترغیب کرد این یادداشت را بنویسم. البته بعد از خواندن این کتاب به این اندیشیدم که ما در ایران تا چه میزان مالینوسکی را می شناسیم.