تمدن هرچه در تاریخ پیش تر می آید و تعقل را بیشتر می هد فرد تحقق بیشتری می گیرد. اصالت و روح جمعی (ما) ضعیف می شود و روح فردی (من) در آن نمودارتر می گردد.
جامعه متمدن امروز دیگر نه ترکیبی به هم پیوسته, بلکه بهم بسته از "من"ها است. من, هرچه می گذرد پیوندهایش را از آن روح مشترک می گسلد و مستقل می شود.
من ها از درون یکدیگر بیرون و در کنار یکدیگر قرار می گیرند.
"همخانه ها" همه "همسایه ها" می شوند.
از "روح ما" که همه "من ها" را در خود حل و جذب کرده بود جز نامی سیاسی و جز خاطره ای فرهنگی باقی نمی ماند.
"هبوط در کویر" به قلم معلم شهید "دکتر علی شریعتی"
جامعه متمدن امروز دیگر نه ترکیبی به هم پیوسته, بلکه بهم بسته از "من"ها است. من, هرچه می گذرد پیوندهایش را از آن روح مشترک می گسلد و مستقل می شود.
من ها از درون یکدیگر بیرون و در کنار یکدیگر قرار می گیرند.
"همخانه ها" همه "همسایه ها" می شوند.
از "روح ما" که همه "من ها" را در خود حل و جذب کرده بود جز نامی سیاسی و جز خاطره ای فرهنگی باقی نمی ماند.
"هبوط در کویر" به قلم معلم شهید "دکتر علی شریعتی"
